ตลับแป้งแห่งความสุข

ตั้งแต่กลับมาจากทริปเกาะเต่าก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน  จนรู้สึกว่าเหนื่อยเรื้อรังมาเป็นอาทิตย์ๆ  

เริ่มรู้สึกว่า เราปวดหัวมากผิดปกติ ร้าวลงมาปวดที่ต้นคอและไหล่ทั้งสองข้าง....ปวดมากจนต้องกินยาแก้ปวดและยาคลายกล้ามเนื้อเกือบทุกวัน

ในความทุกข์ของสุขภาพกาย......ฉันได้ค้นพบความสุขทางใจอย่างล้นเหลือ....

รูปนี้ถ่ายมาฝากจากหลังบ้านฉันเองค่ะ    ^____^

ที่รัก.....ทุกวันจะเอามือมาสัมผัสที่ไหล่ของฉัน  เขาคงรู้สึกได้ถึงความตึง เกร็งตัวของต้นคอและไหล่สองข้าง...

ให้หมอกระดูกกล้ามเนื่้อ ที่รพ.เราจับไหล่ฉันดู  เขาตกใจมาก ทำไมมันตึงเกร็งขนาดนี้   เขาว่าเครียดเกินไป

สองอาทิตย์ที่ผ่านมา....ก่อนนอน ฮัจจังจะมานวดให้ทั้งตัว...ประมาณเกือบชั่วโมงได้...และก็แปะแผ่นแก้ปวดให้...จนฉันหลับไปอย่างสบาย....

ไม่มีร้านนวดที่ไหน...นวดได้สบายและรู้ใจเท่ามือของฮัจจังอีกแล้ว

เช้าที่แสนอ่อนล้าวันหนึ่ง.....ฉันตื่นนอนตีห้าครึ่งตามปกติ เพื่อไปขึ้นเวรเช้า    ฮัจจังยังหลับอยูเหมือนเคย

ทุกๆวัน  ฉันจะแต่งหน้าอ่อนๆก่อนไปทำงาน

แป้งองุ่นปราศจากรองพื้น...ตลับเขียวคู่ใจของฉัน

 แค่กระดาษน้อยๆแผ่นนึงจากฮัจจัง ที่แอบอยู่ในตลับแป้ง   ก็ทำให้ฉันยิ้ม มีความสุขได้ทั้งวัน...  

^_____________^

ที่ผ่านมา....มีกระดาษน้อยๆแบบนี้ เคยแอบอยู่ในกระเป๋าเหรียญ  และกระเป๋าถือของฉันมาแล้ว....ยังเก็บมันไว้ที่เดิมอย่างดี  ราวกับเป็นของขลังประจำตัว

ฉันอมยิ้มทุกครั้งเมื่อคิดถึงเรื่องเหล่านี้....

Hacchang.....honto ni arigatou ne!!!

ช่วงนี้เครียดแต่เรื่องอ่านหนังสือนี่ล่ะ   เลยทำชอปปิ้งบำบัด (เลียนแบบพี่หนูซะ..อิอิ)    ^^"

ไม่รู้อะไรดลใจ ซื้อใบนี้มา....ทั้งๆที่ไม่ชอบ

ย่ามที่แพงที่สุดในโลก(ของฉัน)   ฉันไม่เคยชอบของแบรนด์นี้เลย และก็เลือกสไตล์แก่ๆเชยๆ  แต่ใช้ใส่หนังสือได้ดี....รูปทรงเหมาะกับคนที่พลิกผลันชีวิตมาเป็นหนอนหนังสืออย่างฉันมาก   

นั่งมองย่ามใบนี้....มองไปมองมา....ทำไมชั้นไม่ซื้อกล้องดีเอสแอลอาร์ที่เคยอยากได้ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยฟระเนี่ย!!!!!

เค้าเรียกอารมณ์ชั่ววูบ....วาบ    ฮ่าฮ่า

ปล.  วันนี้แค่นี้ก่อนนะคะ....ปวดหัวมาก....เดี๋ยวเสาร์นี้จะเอารูปเกาะเต่ามาลง....

ปล. แล้วจะเล่าเรื่องหนังสือที่ชอบให้ฟัง

^_______________^

คิดถึงนะคะ

ปล. สุดท้ายสำหรับพี่โต้ง....วันนี้หนูเปิดเม้นท์ล่ะค่ะ   เที่ยวให้สนุกนะ   ^_______^